ZAPRASZAMY DO WSPÓŁPRACY JEDNOSTKI MEDYCZNE ZAINTERESOWANE WYKONYWANIEM BADAŃ REZONANSU MAGNETYCZNEGO.








Częste Pytania (FAQ)

1. Czy badanie Rezonansem Magnetycznym (MR) jest bezpieczne??

Tak jest bezpieczne.
Do chwili obecnej nie znaleziono żadnych negatywnych następstw wywołanych rezonansem magnetycznym. O ile pacjent ściśle współpracuje z osobami przeprowadzającymi wywiad przed badaniem MR i rzetelnie odpowiada na wszystkie pytania zadane w „SKIEROWANIU”, a następnie w „ANKIECIE” przed badaniem, może czuć się w 100% bezpieczny. Dotyczy to także dokładnego przemyślenia przeciwwskazań bezwlędnych i względnych (patrz pkt. 1 „Kto nie może mieć badania”)

2. Jak działa Rezonans Magnetyczny??

Rezonans Magnetyczny wykorzystuje pole magnetyczne o dużym natężeniu wytwarzane przez nadprzewodzący elektromagnes.

Po umieszczeniu w magnesie wysyłane są w kierunku pacjenta fale radiowe oddziaływujące z jądrami wodorów (protonami). Protony umieszczone w silnym polu magnetycznym ulegają namagnesowaniu, następnie pochłaniając impulsy fal elektromagnetycznych o częstotliwości radiowej zmieniają parametry magnetyzacji.

Po zakończeniu wysyłania fali radiowej protony powracają do stanu pierwotnego same stając się w tym czasie źródłem sygnału radiowego. Sygnał ten, różniący się natężeniem w zależności od rodzaju tkanki, jest przetwarzany przez system komputerowy i przekształcany w obraz medyczny.

3. Jak przebiega badanie??

Przed wejściem do pomieszczenia aparatu MR zostaniecie Państwo poproszeni o pozostawienie wszelkich metalowych przedmiotów oraz urządzeń elektronicznych w szatni lub pod opieką osoby towarzyszącej. Należy pamiętać o usunięciu z włosów wszelkich metalowych przedmiotów w tym: wsuwek do włosów, klipsów czy metalowych spinek.
Panie proszone są o niestosowanie silnego makijażu ponieważ substancje zawarte w kosmetykach mogą powodować artefakty i obniżać jakość badania.
Część badań wymaga dożylnego podania kontrastu. Decyzje o podaniu środka kontrastowego podejmuje lekarz kierujący na badanie lub (na miejscu w pracowni) lekarz radiolog. W takim wypadku przed badaniem zostanie założony wenflon do jednej z żył przedramienia przez panią pielęgniarkę. Stosowane środki kontrastowe cechuje bardzo mała liczba objawów niepożądanych takich jak ból głowy, objawy gorąca po podaniu środka, a do rzadkości należą reakcje alergiczne.

Następnie pacjent wprowadzany jest do pomieszczenia z aparatem i układany na specjalnym łóżku. Po ułożeniu umieszcza się nad badaną okolicą cewkę pozwalającą na dokładniejszy odbiór sygnału wysyłanego z głębi ciała pacjenta, dlatego doskonałej jakości obrazy można uzyskać tylko przy ich zastosowaniu.

Wewnątrz aparatu panuje znaczny hałas. Trwa on kilka do kilkunastu minut, potem zanika, by po pewnym czasie pojawić się ponownie. Hałas jest związany z prawidłowym działaniem urządzenia. By złagodzić nieprzyjemne wrażenie, na czas badania pacjent może mieć założone zatyczki do uszu lub słuchawki.

Pacjent leży na stole, wsuwanym do tunelu aparatu MR pozostając cały czas, poprzez mikrofon, w kontakcie z personelem. Dodatkowo dostaje do ręki sygnalizator za pomocą którego może w razie potrzeby przerwać badanie!!!

Badanie jest długie, trwa od 20 do 60 minut i w tym czasie wymagany jest całkowity bezruch pacjenta. Badanie nie jest bolesne, a do tej pory nie zostały opisane żadne skutki uboczne tej metody diagnostycznej.

Pomieszczenie z aparatem MR jest klimatyzowane, a temperatura waha się w granicach 20-25 °C.

4. Jakie są korzyści z badania Rezonansem Magnetycznym (MR)??

Badanie Rezonansem Magnetycznym w przeciwieństwie do badania Tomokomputerem (TK) nie wykorzystuje do obrazowania tkanek potencjalnie szkodliwego promieniowania rentgenowskiego. Jest to dokładniejsze badanie w obrazowaniu zmian chorobowych położonych w tkankach miękkich, poza kostnych. W wielu przypadkach jednak MR nie jest badaniem alternatywnym dla badania TK, a jedynie uzupełniającym, szczególnie wówczas, gdy choroba poza tkankami miękkimi zajmuje układ kostny i odwrotnie badanie TK stanowi uzupełnienie dla badania MR gdy istota choroby dotyczy tkanek miękkich.

5. Które z badań MR czy TK ma większą wartość w diagnostyce kręgosłupa szyjnego??

Zarówno dla neurologa, a w szczególności dla neurochirurga większą wartość w obrazowaniu kręgosłupa szyjnego ma badanie MR. Tu właśnie badanie TK może być tylko, a w większości przypadków nawet nie musi być, metodą uzupełniającą.
Najczęstszym schorzeniem kręgosłupa szyjnego jest dyskopatia lub kostne zmiany zwyrodnieniowe migrujące do kanału kręgowego. Choroba nierzadko dotyczy prawie całego kręgosłupa szyjnego i dlatego wymagana jest całościowa precyzyjna ocena kręgosłupa. Badanie TK wykonane nawet na cały kręgosłup szyjny, daje bardzo nieprecyzyjny obraz przestrzeni śródkanałowej (potrzebny neurochirurgowi dla kwalifikacji do operacji), uniemożliwiający dokładną ocenę patologii, a tymbardziej kwalifikację do operacji.
Dodatkowo tak wykonane badanie wymaga użycia znacznie większej dawki promieniowania rentgenowskiego.
W takim przypadku badanie MR powinno mieć priorytet, a badanie TK może być, ale nie musi, ewentualnym dodatkiem diagnostycznym.

6. Które z badań MR czy TK ma większą wartość dla diagnostyki kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.

Oba badania mają tu duże znaczenie. Wyrazistość patologii, szczególnie dyskowej jest duża zarówno w badaniu TK jak i w MR. W interpretacji neurochirurgicznej większą wartość dla diagnostyki świeżej choroby dyskowej ma badanie TK. Ma to znaczenie przy różnicowaniu zmian świeżych od przewlekłych, już wapniejących. Badanie NMR wnosi znacznie więcej cennych informacji niż badanie TK gdy chory był już leczony operacyjnie i gdy trzeba z dużą dokładnością ocenić miejsce operowane (Blizna? Resztkowa masa jądra miażdżystego? Tampony hemostatyczne?).




     Copyright by PRO-SCAN s.c. Wszystkie prawa zastrzeżone.